Bolognese

Karakter

Bolognese, ailenin merkezinde olmayı seven, küçük, neşeli ve eğlenceli bir köpektir. Sahibine ve ailesine güçlü bir şekilde bağlanan, katıksız bir arkadaş köpeğidir. Yetişkinlere ve çocuklara karşı sevecendir ve insanlarıyla yakın temastan hoşlanır. Genellikle diğer köpekler ve hayvanlarla iyi geçinir, ancak yabancılara karşı biraz mesafeli olabilir. Irk öğrenmeye yatkındır ve insanlarını mutlu etmeyi sever. Sadık, güvenli ve neşelidir. Kişilikle, yaramaz fikirlerle ve cazibeyle doludur. Irk, biraz daha bağımsız arkadaş köpeklerinden biridir; bu, sahibine tamamen bağımlı olmadığı ve doğal bir sükunet ile ağırbaşlılığa sahip olduğu anlamına gelir.

İhtiyaçları

Bolognese'nin sahibi ya da ailesiyle yakın temas içinde iyi bir sosyal yaşama ihtiyacı vardır. Doğası gereği bağımsız olduğu için yalnız kalmayı da gayet iyi öğrenir. Hem bahçede hem de gezintilerde serbestçe hareket edebilmeye ve kendisini zihinsel olarak uyaran uğraşlara büyük değer verir. Numara eğitimi ile işbirliği ve günlük itaat alıştırmaları, ırkı uyarmanın mükemmel bir yoludur, çünkü bu sayede hem sahibiyle yakın temas kurar hem de kafasını kullanır.

Eğitim ve İdare İpuçları

Bolognese'yi eğitime motive etmek her zaman kolay değildir. Temas, övgü ve oyunla ödüllendirin, ödül mamalarını ise sınırlı tutun. Küçük bir köpek hızla doyar — ve kilo alır. Çocuklar ve yetişkinlerle erken sosyalleşme, mesafeliliği azaltır. Tüy bakımı erken yaşta öğretilmelidir, böylece süreç keyifli bir ana dönüşür.

Aktivite Düzeyi ve Hareket Alanı

Uygun uzunlukta tempolu bir yürüyüş her zaman memnuniyetle karşılanır, özellikle de etrafı koklayıp yeni koku izlenimleri toplamasına izin verildiğinde. Irk bağımsızdır, ama her zaman iyi bir temas kurar ve kendi isteğiyle nadiren uzağa gider. Çağırma eğitimi elbette öğretilmelidir, ama köpek başlangıçta ailenin nispeten yakınında kalır. Yani kısa bir hareket yarıçapına sahiptir denilebilir. Diğer dostça köpeklerle, özellikle de diğer küçük köpeklerle seve seve oynar ve vakit geçirir. Kapalı mekânda ırk sakindir.

Tüy ve Bakım

Beyaz, tüylü tüy sıcak havada iyi koruma sağlar, nemli havada ise o kadar iyi değildir. Tüy baştan kuyruğa, sırttan pençelere kadar uzundur, ama yumuşak ve buklelidir. Özellikle tüyün yavru tüyünden yetişkin tüyüne geçtiği genç köpeklik döneminde sık fırçalanmaya ihtiyaç duyar. Bu dönemde tüy haftada birkaç kez keçeleşme açısından kontrol edilmeli ve düzenli olarak yıkanmalıdır. Yetişkin köpek haftada birkaç kez tüy bakımına ihtiyaç duyar. 2-3 haftada bir düzenli yıkama, tüyle çalışmayı kolaylaştırır. Aile köpeğinde tüy kısa kesilebilir, ancak sergilemek isteniyorsa tüy doğal uzunlukta tutulmalı ve yalnızca pençelerin altından, gözler arasından ve hijyen amacıyla arka kısımdan kesilmelidir. Kesilmiş bir tüy bile keçeleşmemesi için düzenli tüy bakımı gerektirir. Enfeksiyonu önlemek için tartar birikintileri temizlenmeli, düzenli diş fırçalama da iyi bir fikir olabilir. Göz çevresi temiz ve kuru tutulmalıdır.

Köken

Irk, Malta köpeğiyle aynı kökene sahiptir. MÖ 300'de Aristoteles tarafından tanımlanmıştır ve Roma döneminde zaten yaygındı. Bu küçük köpekler, 1400'lü ve 1500'lü yıllarda en yüksek çevrelerde değerli hediyeler olarak görülüyordu. İtalyan büyük tüccar Cosimo de Medici, sekiz köpeği Brüksel'e o kadar sayıda Belçikalı soyluya hediye olarak götürdü ve İspanya Kralı II. Philip, Este dükünden şu yorumla iki köpek aldı: "Bir hükümdara verilebilecek en kraliyete yakışır hediye". Irk, adını Bologna şehrinden almıştır.